Vakantie 2026
Je kunt nog zo’n mooie planning maken… maar de kinderen beslissen soms gewoon anders. En eerlijk gezegd zijn dat vaak de leukste momenten. Het zijn van die dingen die bij ons aan de orde van de dag zijn. Vanochtend begonnen we vol goede moed met het maken van een pinata. Daarna stond voetenschilderen op de planning en vanmiddag zouden we gezellig bingo spelen. Maar ja… de kinderen hadden andere plannen. De pinata’s waren nog maar half af toen er ineens een spel werd gevonden dat toch écht veel interessanter was. Dus: hoppa, pinata aan de kant en met z’n allen dat spel spelen! Daarna was het tijd om lekker te bikken. Op het menu stonden heerlijke kipkluifjes van Kippie, broodjes hamburger en frietjes uit de airfryer. Smullen maar! En toen kwam de volgende beslissing van onze kleine gasten: of ik alsjeblieft een verhaaltje wilde voorlezen. Dat ene verhaaltje werd uiteindelijk bijna twee uur. Kinderen lekker onderuitgezakt, duim in de mond, oogjes steeds zwaarder… gewoon heerlijk moe van een gezellige dag. En weet je wat? Dan is dát toch veel leuker dan strak vasthouden aan een planning? Dus het voetenschilderij en de bloemenkaarsen schuiven gewoon door naar morgen. Want bij ons geldt: De planning is een richtlijn… de kinderen zijn de baas! En misschien zijn juist die onverwachte momenten wel de mooiste herinneringen die we samen maken.
geen planning maar vrije keuze
kinderen beslissen bij ons
De eerste paar weken werkte ze aan haar eigen tafel, in haar eigen tempo. Ze zei weinig. Maar ze kwam elke woensdag.
Wat we hebben geleerd
de kinderen bepalen
- Hebben we een vaste "rustige hoek" met zachte verlichting
- Geven we kinderen tijd om te beslissen of ze willen meedoen
- Vragen we niet meer "hoe gaat het?" — sommige kinderen vinden dat overweldigend
- Hebben we extra oorbeschermers voor wie ze nodig heeft
Op school moet ik altijd doen alsof. Hier mag ik gewoon Tess zijn.
Dat zei ze pas in december tegen haar moeder, in de auto naar huis. Haar moeder vertelde het ons de volgende week, met tranen in haar ogen.
We doen niets bijzonders. We maken alleen ruimte.